Monsterzege Borger Zondag 2: Een groene omheinde ruimte om alles in te vergeten

Valtherboys, het andere groen van de gemeente Borger-Odoorn, wachtte in geelzwart de groene Galliërs op. Valthe, of Valt, betekent eigenlijk omheinde ruimte. Je zou kunnen zeggen dat het allemaal begonnen is daar, met een weiland. Of misschien wel met een voetbalveld, een omheinde ruimte. Lichtgroen met het donkergroen van het Valtherbos in de achtergrond. Een mythisch gevoel geeft dit dorpje, maar net iets minder magisch dan de wereld die schuilgaat achter de Groene Galliërs.

door Gijs Klompmaker

Valthe is het dorp van 5th Wheel, een rock-and-roll-band, van jonge mannen met een goed ontwikkeld feest-gen. Het dorp ook waar oud-Galliër Kamps nu alweer enkele seizoenen de scepter zwaait. De man met begenadigd gevoel in vooral die linker kromming van de o onder zijn romp. De man die menig jeugdspeler in Borger leerde hooghouden, dribbelen en drijven. Die zijn eigen verliefdheid op de bal, over wist te brengen op puistige voetbaltieners, tieners die nog amper kalverliefde kenden. In dat Valthe dus, tegen dat licht, betraden de zondagochtendmannen onder een serene oktoberzon een parelende grasmat, een uitnodigend kwiek veld.

Kamps, één van de oervaders van alles dat zondag werd, was en is, voelde wellicht al een nederlaag aankomen en verkoos de warme dijen van zijn vrouw boven een frisse toeschouwersplek langs het hoofdveld van sportpark Duurshof. Valtherboys 3 moest in alternatieve kleuren het gevecht tegen de bierkaai beginnen, het deed dat dan ook in passend geel. Wonderwel scoorde Valtherboys de 1-0, na wat slaapslippertjes in de verdediging. Die heb je wel eens, op[ een zondagmorgen. Hoezeer de zon en de frisheid ook proberen de oude voetballijven wakker te schudden, hoezeer het lijf ook ervan bibbert en met man en macht wakker wil worden; de dieselachtige hoofden zijn niet altijd vanaf het begin warmgedraaid. 1-0 voor Valtherboys na zo’n vijf minuten spelen.

Voorafgaande aan deze wedstrijd, was het een knusse bedoeling in de kleedkamer, waar de zondagochtendmannen met maar liefst vijftien man, zich in groenwit hezen. Lammers, onze aan-een-stuk-door-scorende stukadoor, kon de voetbalkriebels niet langer onderdrukken en had besloten dan zijn knie wel weer mee kon doen. En er waren meer kriebels te constateren in die kleine vochtige kleedkeet. Vol verwachting klopt zijn hart, wanneer hij leider Smeenge zijn telefoon geeft. Elk moment kan hij zijn kleine ter wereld zien komen, als hij maar op tijd bij zijn drachtige dame kan zijn. De auto staat al geparkeerd in de evacuatiestand, het hoofd ratelt als een gek. Een tas, staat al dagen onder aan de trap, een tas met dameskleding en rompertjes. Al weken tankt hij een halve tank weer vol, als er maar genoeg benzine in zit. Ratel, ratel, ratel. Ook tijdens dit schrijven hangt er de spanning van geboorte in de lucht. Keizer, wervelwind van een Asterix aan de rechterflank, is meer dan nieuwsgierig wat het met hem zal doen. Een kind krijgen, een vader worden. Echter op deze zondagochtend, speelt de sneltrein met de bal en met zijn krachten. Hij levert de fraaiste voorzetten af, maar zijn medespelers weigeren deze te promoveren tot assist. Maar dan geeft niet echt, dat maakt niet zoveel uit, hij smijt zijn benen als een grasmaaier over de grond en even, heel even, stopt zijn hoofd met ratelen. Hij ruikt maar één ding en dat is gras. Hij ziet maar één ding en dat is de bal.

Niet lang na de 1-0 voor Valthe scoren de zondagochtendmannen. Tom Egberts wijst de Galliers de weg, met twee doelpunten, Jorick scoort en de verslaggever zet de keeper te kijk. Al snel is 1-0, 1-4.
Uiteindelijk na een gemoedelijke tweede helft, eindigt het duel, met een doelpunt van onze superLub, op 1-10. Lammers scoort zijn doelpuntje en ook Maikel maakt zijn eerste in de kleuren van zijn nieuwe club. Na een moeizame competitiestart lijkt Borger Zondag 2 zich weer op het vertrouwde niveau gespeeld te hebben. Al was de tegenstand van het andere groen, ook vrij matig te noemen. Borger tankte vertrouwen en dat was ook wel weer eens nodig.
Na de wedstrijd werd de kleedkeet een sauna. De frivole teksten van de Jeugd van Tegenwoordig, maakte de sfeer onnavolgbaar. In dikke warme damp, bewogen naakte mannenlijven op ‘Watskebeurt’. Volwassen mannen, vader of bijna vader, waren hier jochies weer. Zoals dat alleen kan in een kleedkamer. Zoals dat als een Pavlov-reactie komt na het verwijderen van de scheenbeschermers, de geur van verschroeid gras, in de laatste resten adrenaline die nadruppelend de huid verlaten op voorhoofden en in klamme oksels.

Het seizoen is nu echt begonnen. De verhalen krijgen vorm, alsook de benen. Langzaamaan pakt deze groep voetbalmannen jullie weer in, met hun tragikomische belevenissen. Met hun ongebreidelde ijdelheid en onrealistische gedroom. Met hun aandoenlijkheid en tomeloze liefde voor het spelletje op omheind gebied. Tot volgende week geachte lezer, volgende week nieuwe verhalen, nieuwe dromen.